പരസ്പരമുള്ള വിശ്വാസം

 ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന പല സന്ദർഭത്തിലും എന്നും എല്ലാത്തിനും കൂടെ നിൽക്കുന്ന ആ ഒരാൾ എന്നും നിൽക്കുന്ന പോലെ തന്നെ തുടരേ നിൽക്കുന്നതിൽ പ്രത്യേകിച്ച് അത്ഭുതം ഒന്നും ഇല്ല കാരണം അവർ അങ്ങനെ തന്നെ ആണ്, പക്ഷെ നമ്മൾ എന്തെങ്കിലും കാര്യം സന്തോഷത്തോടെ അവരോട് പറയുമ്പോൾ നമ്മൾ പറയുന്നത് ശ്രദ്ദിക്കാതെ ഇരിക്കുകയും പിന്നീട് നമ്മൾ അതെ പറ്റി പറയുമ്പോൾ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ചെറിയൊരു സങ്കടം. അത് പക്ഷെ നമ്മൾ അവരോട് പ്രകടിപ്പിക്കില്ല കാരണം ഒരിക്കൽ പോലും നമ്മൾ കാരണം അവർ ദുഖിക്കരുത് എന്നുള്ള അതിയായ ആഗ്രഹം ആണത്.

ഇപ്പോഴൊക്കെയോ നമ്മൾ തോറ്റു പോയത് പോലെ നമ്മക് തോന്നും. എന്തിനാണ് ഈ ജീവിതം എന്ന് പോലും തോന്നി പോകും. അത്രയേറെ നമ്മൾ സ്നേഹിക്കുന്നൊരു പോലും നമ്മൾ കാര്യമായിട്ട് ഒരു കാര്യം പറയാൻ ആയിട്ട് എത്തുമ്പോൾ നമ്മളെ അവഗണിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ നമ്മളോട് അതെ പറ്റി മിണ്ടരുത് എന്നുള്ള വാജകം നമ്മളെ വല്ലാണ്ട് തളർത്തും.

നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും ഉള്ളപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നോട് പറയരുത് എന്ന് പറഞ്ഞാലും ഒടുവിൽ എല്ലാം കേൾക്കുക തന്നെ ചെയ്യും. കാരണം തുടക്കത്തിൽ വേണ്ട എന്നുള്ളത് എന്റെ തീരുമാനം ആണ്. പക്ഷെ മറ്റുള്ളോരുടെ സന്തോഷം ആയാലും സങ്കടം ആയാലും ഒരാളോട്, അതും നമ്മൾ അത്രയേറെ ഇഷ്ടപ്പടുന്ന വ്യക്തിയോട് പറഞ്ഞു കഴിയുമ്പോൾ നമ്മളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു തൃപ്തികരം അത് മനസിലാകുന്നത് കൊണ്ട് പറയാനുള്ള സമ്മദം നൽകും. എന്നാൽ അതെ പോലെ നമ്മളും അവരോട് നമ്മുടെ കാര്യം പറയുമ്പോൾ നമ്മളെ പാടെ അവഗണിക്കുക മാത്രമേ ചെയുന്നൊള്ളു.